Güneş Yanığı

sevda kırıntılarından topladı güneş sıcağını dökülen yağmur birikintilerinde sıçradı suskun anların dilbaz sözcükleri köprüler kuruldu/temelinde ateşten sevgi küçük anlarını çalıp zamanın hapsedildi yürekte sessiz söyleyişlerin gözlerde yansıması gamzeler gülücüklerde doğdu kuytusuna sığındı birlikteliğin öpüşler gören olmadı…öksüz…boynu bükük kristal bir ıslaklığı yakaladı yağmur yanakta süzüldü bir keman sesinde inledi yalnızlık duydun mu? ah…keşke bu kadar zalim olmasaydı zaman keşke kovalamasaydı günü akşam böylesi erken soluklansaydı uzun uzun/aynı anda alınan hava iliklere kadar yanılsaydı yangınlarda/ah…keşke öyle çok ki söylenecekler güneş yanığı bir yürek şimdi göğsün içinde