Hüzün Saatleri

cebime koydum kanlı mendilini hasretini yüreğimden silemediğim topladım yerden üzerine basılan bütün papatyaları zamansız yazılmış şiirler ve zamansız söylenmiş şarkılar silindi bir kalemde sözsüz…melodisiz…gidişlerin laneti ümidin vurulduğu kıyılarda serbest bıraktım aşkı son perdesi de kapandı nihayetsiz bir bekleyişin siklamen sessizliğin kızıl çığlığı yerleşti dudaklarıma deli bir dirilişin görülmeyen direnişi aralıksız titreyen gecelerde dökülüyor yıldızlar bomboş açılan avuçlarım ve karanlığa boyanmış soğukluğun dilimde tenime değen bir sensizlik oldu şimdi gelmeyişin bitmeyişi lahitlere kazınan destanların yazılmayan sözleri uğulduyor kulaklarımda epriyen günlerde içime düşen korun son kıvılcımı nihayet son damla rakı şişesinde kalan ilmeği boynuna geçirilmiş son sevda ve son veda ya vur git ya çıkar