İçimde İzi Kaldı Kayıp Parçaların

koyuvermiştim önüne kapının canımı yakan her parçasını yaşadıklarımın seyretmiştim sonra aralayıp perdelerimi kaldırım taşlarının çamuruna karışıp akmasını geceye düşen yağmurla hoyratça götürdükçe kirli su delice koptuğunu duyumsadım içimden bir şeylerin ve dağıldım ortalığa serseri mayına çarpmış gibi bir sözüm karanlık odalarda bir öpüşüm kayboluyor bilinmez bir şarkının nakaratında öfkeye oturmuş adımlarımın yalpalayan anlarından sıyrılıyor hüzün her parçalanışta kaybolan benden geriye kalanla yetinmem de imkansız artık baş başayken kendimle gidişlerin ardından öyle çok gitmişim ki ben de ve öyle çok parçalara bölünmüşüm ki bıktım yeniden yapıştırmaktan bir araya getirip her birini kaybolan ben'lerimi sesim çıkmıyorsa şimdi bu alıştığımdandır bensizliğe ve sensizliğe ama yakındır tek bir vücut halinde haykırmam sonra kızıllığı asla kaybolmayacak tokadı suratına patlatmam yalnızlığın yakındır…içimdeki eksik tek parçayı bulunca