Sönmeden İçimde Ateş

asmadım sözlerini yüreğimin bir köşesine bir ayaz düşmüştü gözlerinden günümü karartan kırağı çalıyordu aldığımız solukta bıçak sırtı bir yolda koşuyordu sana düşlerim virane bir bahçede talan olmuş yeşillerim mavilerim sarı…kırmızı…tüm renklerim çözümü olmayan bir bilmecenin bitimsiz soru işaretlerinde vuruyor şimdi düşünceler beynimi içinden çıkılmıyor ikilemlerin…görüyorsun bekliyorum köşe başlarında günlerdir…gelmiyorsun haykırıyorum sana doğru avazım çıktığınca duymuyorsun…belki de istemiyorsun geceme saplanmış bir hançer gözlerin…gitmiyorsun sayıklama saatlerimden kopup gelen bir hecede yanıyor senden ötürü içimde büyüyen güneşim uzattığım elimden dökülüyor damla damla sıcaklığı aşkın…biliyorsun söner mi bu ateş yiter mi bu sabır ve kırılır mı bu inat suskunluğunda kaybolup ne tasa güvercinlerin kanatlarına yükledim sözlerimi dökülür yağmurla birlikte bulutlara teslim edince