Vurgun

kanıma vuran yalnızlığın sahte sıcağında uyuşmuş çığlıklarımın ayaza bulanmış harfleri yitiyor farkında olmadan kıvrak inceliğinde sensizliğimin süzülüyor… bir yılan misali dans eden özlem ruhuma damgasını vuruyor gün be gün en soluksuz duaları hiçe sayıp …ardımda göz yaşlarım sensizliği vururken saatler bir kez daha bir bir sönüyor şehrin ışıkları uykuya dalmış aşk dilimde haykırışlar… kara bir büyüye tutunmuş lanet duymuyor…durmuyor yürek… karşı koyup öfkeme dilim kilitte vuruldu ses…yine…yeniden suskun günlere bir yenisi daha bir ömür susamışım kimin umurunda…sokaklar şahidim serserin oldum son… sen vurduya giden bu aşkta v u r g u n u m