Yanımda Sen Yoktun

yanılsamalardan topladığım bir anılar bohçasına koydum yüreğimi silik bir yüz gibi kaldın ardıma çizdiğim çizgide nidalarını topladım sözcüklerin saldım göklere ıstırabın sızısında damladı şiir dize dize melankolik gecelerin düşlerinden çaldım sözlerimi duyumsamalarımın dibindeyim yapayalnız aç yüzünü söyleyeceklerim daha bitmedi sevişmelerin sıcağında kucağına döktüğüm sevda çiçeklerim nerede eriyen gecelerime doğan güneşi kim öldürdü ne vardı senden önce ve senden sonra kimsesizliğimin içinde yok artık tutan yanık dileklerin isine bulanmış ellerimden inceden işlenmiş oyalar acıların kenarına uğuldar içimde…bomboş kınalı avuçlarında yitti aşkın kızıllığı teranelerin ardı ardına dizildiği bir ölünün öyküsünde hükmün utan artık yalanlarının dudaklarından sızan salyalarını savurmaktan nar rengi ateşlerin içinde yanarken gelmedin uzattığım elimden tutmaya köze döndüm yazık ki sen yanımda hiç yoktun ve ben asla senin için ağlamadım