Yüreğin Yansımayan Yüzünde Süzülen Yaşlar

yıkıldı kalelerin duvarları yok sayıldığı varsayılan yakılası yalanlarda korunmasız tuğlalar arasından sıyrıldı alazı sırnaşıklığın bir kez daha hissedildi yalnızlık kalabalıklar içinde kapıyı her çalana açmamak gerektiği ne de zor öğrenilirmiş çırılçıplak ihanetlerin söz geçmez ihtirasına vurulmuş zilleri elinde gerçeği iğdiş edilmiş yüreklerin sevgi silmiş bütün izlerini ardından çekip gittiğinde sessiz bir fırtınada haykırış olmuş karanlığın içinden geçen çığlık dilbaz şiirlerime kilit vurduğumda anladım sahte sevişleri sığıntı yüreklerde ne kadar yaşarsın ki susuz/kimsesiz harcanan zaman aralıklarına koyulan her ünlem silinmiş parantez arası ayrıntılardan çıkan şeytana ortak sessiz sinsilik kendimi kandırmışım kollarında/artık sahipsiz göz yaşlarım