بخش ۱۴ - در تواضع و صحبت درویشان

گر ترا عقلست با دانش قرین باش درویش و بدرویشان نشین همنشینی جز بدرویشان مکن تا توانی غیبت ایشان مکن حب درویشان کلید جنت است دشمن ایشان سزای لعنت است پوشش درویش غیر از دلق نیست در پی کام و هوای خلق نیست مرد تا ننهد بفرق نفس پای ره کجا باید بدرگاه خدای مرد ره در بند قصر و باغ نیست بر دل او غیر درد وداغ نیست گر عمارت را بری بر آسمان عاقبت زیر زمین گردی نهان گر چو رستم شوکت و زورت بود جای چون بهرام درگورت بود ای پسر از آخرت غافل مباش با متاع این جهان خوش مباش در بلیات جهان صبار باش گاه نعمت شاکر جبار باش