Mustafa Kemal'in Sofrası

yarın akşam gelin dedim ya yırtık pırtık gelin zarar yok üç işimin biri barış biri dünya biri de sizsiniz dedim ya yarın akşam gelin ama mutlaka gelin buğday konuşacağız siz yukarı çiğli'den misiniz o nasıl şey demek gözleriniz ışık tutmuyor ellerinizi bir sattınız bulamıyorsunuz bu evleri böyle tutan siz misiniz o nasıl şey insan gözlerine inanamıyor sofraya buyurun sofraya belli yorgunsunuz peynir kestim sucuk doğradım günbalı erittim bakın ya içinizi ısıtırsınız su içersiniz sofraya buyurun sofraya buğday konuşacağız benim sizi bir görmüşlüğüm var dur dur nereden bileceğim ayvansaray'da dokumacı osman mı hani geceleyin şarabını içtiğimiz osman değil mi yanlışım mı var öyleyse dur sebat matbaasından ibrahim gözü daima tok karnı daima aç gördün mü nasıl bildim ibrahim gel ellerini silmeden gel bu cıgara senin bu minder senin ibrahim gel buyur sofraya gel dedim ya buğday konuşacağız ragıp saatin kaç saatin unutma dokuzda ajans dinleyeceğiz demek yine kitapların ellerinden tutuyorsun şiir deyip daldığın oluyor roman deyip daldığın yine çocuk bahçesinde mor salkımlar uyanıyor üniversite kitaplığında büyük kitapların bu sabah haydi hegel'i okuyorsun st-simon'u yarın ragıp saatin kaç saatin beyazıt meydanında fıskiyeler davrandı mı haydi gel sahaflar çarşısına uğra da gel unutma bir tutam ışık getir sofraya bir avuç fikret getir bir yürek dolusu mustafa kemal kalpakları tozlu paşaların çığlıklı gözlerinden bir tutam kuvayı milliye mavisi bir avuç umut getir dedim ya en iyisi sofraya buyur sofraya buğday konuşacağız akşama yarın akşama gelin işte gelin hepinizi bekliyorum siz de gelin pamuk halkı tütün milleti hemen öylece gelin yabancı mıyız ağrı çobanları sizi de beklerim raman sen de gel çocuklarını da getir soframda şenlik olsun içim açılsın siz olmadınız mı yalnızım yadsıyım yabancıyım siz yok musunuz varlığım ne kelime yarın akşama gelin ama mutlaka gelin buğday konuşacağız