Mavna

Saçlarını tarayarak yüzlerce yılın külhan aşkları besleyerek koynunda tanrıya akran zamandan geliyor Ne suyun farkında ayışığının ne de akıyor dağların içli sesiyle yorgun mu desek tükenmiş mi yoksa Döndüğü kıvrımların ucu uçurum girdaplarda boğuldu boğulacak yolcuları bitkin rota sormaktan İş bilmez dümenciler elinden aman iniltiler içinde korsan kayalarında tufanlara kafa tutan hüzünlü mavna Kalbine iniyor kanlı baltalar sırtlan yuvaları şölen sofrası kanlı rüzgarlar esiyor konaklardan İlmeği senin motifi benimdi elbirliğiyle dokunan kilim bizimdi satıyorlar şimdi aymaz kaptanlar Sinmişliğin altında uyuyan dev yekinmeleri görüyor düşlerinde 'Darağacında Üç Fidan'ın haykırışını Sırmalarını bir kir gibi fırlatan daha da gerilerde Mustafa Kemal'i çağırıyor kurtuluşun şafağına Depremler yaratacak silkinişiyle uyanır koca dev yüzer bu mavna tüneklerinde boğulur alıcı kuşlar Koltuk sevdaları kor ateş olur firar planlarıyla yatıp kalkarlar korsandan dönme kirli kaptanlar