Yorgun Serüvenci

ben yeşil bir su içtim onsekiz emirgân'da içtim temmuz'da bütün karadeniz akıyordu rüzgâr çözülmüştü ay yoktu işte ben klor içtim onsekiz bıyıklarımdan damlata damlata büyük rezilliğimizi içtim saat yirmibir demesin içim çöl gözlerimi mumlar gibi söndürüyorum sarhoşlar gitti onsekiz gitti istinye'de gemiciler kahvesindeyim avuçlarımda kurukafa işareti oksijeni eksik başka bir gökteyim başka bir karanlığa kan veriyorum az sonra böbreklerim dökülecek yabancı bir ıslık elektriklerde rüzgâr dudaklarımı kesiyor şimdi git onbeş yıl önce gel yalnızlar sokağında bekliyorum tırnak uçlarımdan kan sızıyor kan burun deliklerimden sızıyor bütün camlarım kırılmış yorgunum bir elektrikli gitar ulumayagörsün aseton kokuları gelmesin gelmesin bir kadın sesi boşalmasın kulaklarıma plastik bir merih gecesindeyim serüvenlerin tutsağıyım yenilmişim çiğneyip tükürdüğüm yoksa korku mu yoksa bıyıklarımı kirleten bu yeşil fosforlu saat kadranlarına eğilişim akşam gazeteleri çıktı mı titremek içimdeki filmin artık koptuğu mu sen bakma bulutlandığıma onsekiz s.o.s. ne demek biliyorum unutmadım çanların kimin için çaldığını unutmadım yeşil bir su içmedim mi şekersiz klor kokuyor klor elim ayağım dinamit kasalarına giriyorum fransız afrikası'nda iş arıyorum Cezayir'de kurşuna diziliyorum ölüm sarhoşluğundan bıkmadım kadehini kaldır onsekiz bir daha kaldır yıkılsın bu temmuz bırak ayaklarına kafesinden çıkar yürek diye taşıdığım köprülerini at gemilerini batır ellerini ellerimin üstüne koy onsekiz sen de bir ıslık uydur devrik ıslığıma ömrümüzü bir suç gibi ayarlamadık mı ağır bir hüküm giyer gibi öleceğiz