Diyarbekir Duymaz Sesimi

Çürük su tadı ağzımda Ve kan kokusu soluğumda kalacak Zılgıtlarım susacak Küstürdüler beni Küseceğim Sesim çınlamayacak dar sokaklarda Orada hiç yaşamayacak bedenim Ruhum ise asla ayrılmayacak Tek şehirdir terk edemediğim Tanığa gerek yok Davam tutanaklara geçmeyecek Ama sesim boğuk Artık sesim puslu çıkacak Haykırışlarım Yaslı ve çatlak Onları da kendim yok edeyim deyip Kendime olağan üstü hal ilan edeceğim Diyarbekir duymaz sesimi Ve ben kahrımdan öleceğim Çiğlıklarımı astım bulutlara Ve hepsini sana fırtınalarla göndereceğim Diyarbekiri'de Seni de Daima Ama Daima seveceğim