Hep böyle akşamüstlerinde Ansızın çıkageliyorsun Ellerim yanıma düşüyor Sonra çekip başını gidiyorsun…
Bütün köprü korkulukları tanır dirseklerini Her köşe başındaki fenerde sen varsın Her yalpalayan adam sensin Açık perde uçlarında çıkmaz sokaklar sallanır…