Baba

Gönüller talan oldu duygular çalındı Kimseler hesabını sormuyor baba Doğrular yalan oldu gerçekler alındı Zalime bir dur diyen olmuyor baba Senden kötü görmedimki kötü bileyim Dürüstlük hanesinde esir köleyim Alnımın yazısını nasıl sileyim İyilere dünya dar geliyor baba Kaderim bedenime vurmuş yükünü Gönül dert ırgatıdır ömrüm kış günü Bize ne bayram gerek nede yaş günü Kem gözler ölümüde görmüyor baba Ömür kervanında nalsız atımız Namert dergahında kara bahtımız Temelden yıkılmış gönül tahtımız Kimseler dönüpte bakmıyor baba Hocası ayrı konuşur berduşu ayrı Kim yanlış kim doğru bilinmez gayrı İnsan oğlun kalmamış kendine hayrı Kimse kimsenin elinden tutmuyor baba Namertlik kol gezerken dürüstlük saklanır Doğruluk degahında namert paklanır Vicdanım el vermiyor yürek şahlanır Namerde benim gücüm yetmiyor baba Namert'lik kol geziyor insanlık köşede Dürüst hizmetkar olmuş namert baş köşede Karnı doysa bile gözü açtır yinede Hiç kimse ondan hesap sormuyor baba Okumuşun dergahında olan dürüstlük Ne alt tabaka var ne büyüklük ne üstlük Bize göre değil kavga dargınlık küslük Zalim kabir hesabını bilmiyor baba