Hata

Bir hatayla başlar hayat bazen Ucunu bilmediğin bucaksız şehirlere sürüklenirsin... Yoruldum demek aklına bile gelmez yürürken. Bitti bitecek derken soluk alacak olursun; Durursun... Yorgunluk başkaldırır bu duraksamaya Duraksızdır çünkü. İşte o an farkedesin yorgunluğu. Bir gayret adımlarsın yine şehirleri Tüm sürükleyiciliğiyle. Ayakkabının tozunu silemeden Tozunu attırırsın hayatın... Ya da hayat senin! Korktuğun şehirlerde bile himmet ararsın. Kaçar-adım kovalarsın bir şeyleri Hayata dair; Doğrulara yakalanırsın..! Dayanamazsın, susarsın... Sustuğun yerde bırakıp sesini En baştan yürürsün şehirlere; Yineden, yeni gibi bakarsın ufka ama, Ne vakit yüzü güleç olsa şehirlerin O vakit ağlamaklı bir bulut çöker, Sığınacağın şehir ıslanacak diye korkarsın, Ama susarsın... Koşar-adım kaçarsın bir şeylerden Hayata dair; Yanlışları bile yakalayamazsın...