Sevgilim Ankara

Ankara'dayım... Oturdum ortalıkta bir yere yine. Sitem etmeyi özlemişim "Türk, ÖĞÜN, Çalış, Güven yazanlara şu heykele... En düzeli keşmekeş En pahalı memuriyet ve de... Ama benim Ankara'm Vatandan sonra vatan Ankara'm... Marjinal bir monotonluk, En sıra dışı tekdüzelikler Ve en can alıcı güzellikler: Öğrenciler... Memurlar... Bürokratik soğuklar... Sevgilim Ankara; Bitmeyecek sana susuzluğum Sana açlığım, Sana yorgunluğum Ve sensizliğe boğukluğum... Gri sendeki kadar güzel değil asla Sendeki kadar kasım değil hiçbir ay Ve sen kadar benim değil hiçbir şehir! Hayatıma girişin çok güzeldi. Belki daha güzeldi gidişin... Ama hepsinden güzeli Seninle kucağıma doğmasıydı güneşin...