Zayi

A Ayşenur Yazıcı Ayşenur Yazıcı
0 Altın Yaprak
Hatırlayacak ne kalmış diye açtım elli yaş penceremi bugün. dizlerime koydum ellerimi "gözüm" içime doğru, albümümdür böldüğüm belki bir sorgu, bir,iki,üç,on,otuz,elli... alnım terli. kırbaçlanmaktan yılgın, kıramamaktan solgun, kendi karelerin kendi eserindir senin. 59 sonbaharından bir fotoğraf sağ elinin işaret parmağıyla "bir" yaparken erken patlamış flaş, belli çocuğun gülüşü çeyrek, eğreti… hatta bir şaşkınlık bakışında neden "bir" yaptığını bilmiyor belki 70'lerden siyah beyaz başka bir kare kalmış aklımda mevsim yaz! ve çocuk kırık dişiyle gülümsüyor erkek çocuklarının hoyrat, bir o kadar da zalim ellerinden yavru kedisini kurtarmış! Yok biat 20'li yaşlardan bir genç kız bakıyor başka bir resimde, gözlerime ayakları yorgun, elleri yorgun lokantanın bulaşıkhanesinde her tarafı temizlemiş, apak! ders kitaplarını kıvırıp koltuk altına son otobüsünü bekliyor caddenin. yurt uzak! 30 yaşında, takvim başka şehirlerde yaprak koparıyor albüme kolunda morluklar, omzunda bir bebe bir elinde kılıç, bir elinde kalkan savuruyor kurtların dişlerine demiri! gün gece olmuş, gece gün… tüm ölmüş çiçekleri, beşik gibi saksılarda sallıyor boş memelerle emziriyor öksüzleri 2000 Yılını devirmiş dünya, yılbaşı! havai fişekler atıyor, açı toku fakiri zengini zıplıyor sokakta bir fotoğraf düşüyor çerçeveden yorgunu, olmayanı hepsi ayakta bir kadın dönüyor işyerinden evine sokak köpeklerini yararak ayaklarının ağrısı dökülüyor caddeye yerde kar ve bir avuç kuru yaprak… gün gelmiş bak! zayii edilmiş gözyaşlarını ve 18 bin 250 günü bir fotoğrafa koy ne kadirbilen bir suret, içinde ne emeğine damlayıp güneşe dönmüş bir yüz! ah! sevgili sandığın birkaç öküz, kalbini ve hoşgörünü kemiren ve doymak bilmeyen. hüsran, kırık bir ruh hediyendir ama elli yıl, ömründe sadece bir cüz kalender insan kalmamış deme "ha doğdu ha doğacak ufuktan Hürmüz" diye bekle. son resim çerçevesinde, hepinize kelepir elli yıl var… devren satılık! yanında ekmeğe ekmekten katık mutluluk adına çabalanmış temeli tamam, inşası yarıda kalmış az kolesterollü, fazla hüsranlı ama saadeti az kullanılmış… seherleri bol, gülümsemesi içten tertemiz vicdan, bir çift kanat giysileri ikinci elden askıda kalan birkaç dilek albümde son fotoğrafı bekleyecek! takati kalmamış bir sahipten alıp elli yılı, öteye sürükleyecek bir cesur yürek gerek. ...usanmaktan çok, ezerek, gürleyerek,

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.