Biliyorum Birgün Bana Geleceğini

yine gece ve ben sessiz gözyaşlarımı yıldızlara sunuyorum öyle yorgun ki ruhum sanki bir anda çıkıp benden gidiverecek öyle boş anlamsız ardından bakacağım yüreğimin terkedip kendimi yetişemiyorum zamana ki yitiyor ardında bıraktığı izler bilirim hırçın dalgalardan arta kalan gözyaşlarını silik kumlarda iyotu gözlerime dolar denizlerin tanırım sahilde kalan tek tük martıları hüzünle gelir hep hazan mevsimi ve ben her yağmurda ağlarım doyasıya sırılsıklam olana kadar yürürüm kaldırımlarda sokak kedilerini sever bazen de konuşurum anlamsızca bazen hemen arkamda düşlerim seni ama hiç dönüp bakamam tıpkı şimdiki gibi… nedir bu korku bu kadar çok severken yürek neden ellerimden kayacakmış gibi ellerin gözlerine bakarım düşerim yeşiline ölürüm… hayatımın sevdadan yana rengi hep sensin gülümseyişin bakışın birden ellerimi kaybetmen avuçlarında ve geri kalan hayatımda senin olma düşüncen senden gizli secdedeki dualarımda hep senin adın yine gece ve ben sessiz gözyaşlarımı yıldızlara sunuyorum bir anda kopup geliyorsun düşlerime o kadar yakınsınki sıcaklığını duyuyorum tenimde seninim diyorsun geldim buradayım... kimin bu cenaze kim ölmüş duyduğum toprak kokusu mu hiç canım yanmıyor artık kopup geliyorsun düşlerime sen ben ellerimiz kenetlenmiş