Belki de Söylemiştim

-I- bir ay gecesi işte yedi yıldız, yedi üşümüş yıldız yedi siren çiçeği yaralı geyikler gibi çöktü kalbime en çok neresinden kırılır rüzgâr ay gecelerinin sessizliğinde? biriktirirdim yağmuru bulut olsaydım tenindeki tuz yüklü gemilerde hangi dünyadaydı, neresindeydi kanatlı atlarla çıkılan yolculuğun demiştin, gelirim yol gitmese de bir elmastı kalbim aşkla parlayan -II- yıldızlardan habersiz, habersiz yıllarımdan geliyorsun benimle gözlerinde hâlâ o ışık perileri dans ediyor içimin çan çiçekleriyle hep vardır yeni bir şey, diyorsun tende ve ruhta yeni bir öpüş, başka bir sözcük açılacak bir sayfa kederle gülümsüyor çan çiçekleri ay geceleri kederle gülümsüyor yedi yıldız evinin mercan alevi hep ayni yerinde kırılıyor rüzgârın söylemiştim, gitme duvarların, duvarların içinde yıldızlara giden incecik bir yol, bundan sana belki söz etmemiştim o incecik yoldu senin gülüşün hayatımın incelen düğüm yerinde bunu sana, o yaralı geyikler gecesinde belki de söylemiştim