Örümcek

-I- kadının gitmesi gerekiyordu. oturdu şarap içti sustu bir hayli uzun baktı adama anladı acıdı içinde bir yer usul usul ağladı aşk bu dedi kendine seviyorum onu oysa, yalnızlık belki aşk zannettiğim korku -II- çantasını açtı adam kadının anahtarları aldı gerekli dedi yeni şiirim için kadın uysalca kalktı bir taksi çağır bana yolum uzak senin dediğin doğru geceyi hayal etmek yaşamaktan daha güzel olacak korkma dedi adam her şey düzelecek yanında olacağım ama şimdi git -III- yağmur hızlanıyordu korkmuyorum ki dedi sadece biraz, ne derler biraz üzgünüm işte hepsi bu hadi git dedi adam ve unutma sen olmazsan ölürüm alıştın sanıyordum ölümlerine bir şiir daha yazarsın işte fena da olmaz alışılmadık ölümler gerek oysa büyük şiirlere -IV- kadının gözlerinde köke tırmandı yağmur camlarında taksinin örümcek sürüklendi adam bir ıslığa tırmanıp yürüdü kendisine cebinde biten bir aşk yazılmamış bir şiirle