Dîvân-ı İlâhîyât 124

Ey gönüller derdine dermân eden Bir onulmaz derde tuş oldum meded Nutfe-i nâ-çîze cân ihsân eden Bir onulmaz derde tuş oldum meded Âsitânın hastaya dârü'ş-şifâ Şerbet-i vaslın kamu derde devâ Çâre et kim kaldım uş ben mübtelâ Bir onulmaz derde tuş oldum meded Geh yerim pervâne gibi oldu nâr Eyledim bülbül gibi geh âh ü zâr Bir mekânda etmedi gönlüm karâr Bir onulmaz derde tuş oldum meded Nâr-ı firkatde biraz oldum harîk Bahr-i hayretde biraz oldum garîk Âkıbet girdâba erişdi tarîk Bir onulmaz derde tuş oldum meded Tâkatim tak oldu büküldü belim Geldi erişdi kafâdan uş ölüm Tut elim lutfeyle açıver yolum Bir onulmaz derde tuş oldum meded Ne fenâ bâğında uçdu andelîb Ne bekâ bûyundan erişdi nasîb Vâdi-i hayretde kaldım ben garîb Bir onulmaz derde tuş oldum meded Ne erişdi câna sağlıkdan sürûr Ne makâm-ı râhat olmuşdur kubûr Hîç bir hâl ile bulmadım huzûr Bir onulmaz derde tuş oldum meded Zâtın envârın yeter etdin nihân Zulmet-i hayretde kaldı akl ü cân Derdimin dermânı vaslındır hemân Bir onulmaz derde tuş oldum meded Taşı gevher toprağı insân eden Zerreyi gün katreyi ummân eden Ey kamu müşkilleri âsân eden Bir onulmaz derde tuş oldum meded