Dîvân-ı İlâhîyât 142

Sakın emânete etme hıyânet Bir gün ıssına tapşırsan gerekdir Bâkî değil bunda beğim ikâmet Bir âleme dahi varsan gerekdir Nice bir gafletden uyanmayasın Dergâh-ı Hakk'a varam sanmayasın Bir iş et kim sonra utanmayasın Ne işlersen varıp görsen gerekdir Fânîde görmeyen resm-i sebâtı Ölmezden ön ölüp bulda hayâtı Yeter etdin ednâya iltifâtı Bir âlî dîvânda dursan gerekdir Altûndan hâs gönül çürümek neden Efkâr-i fâside bürümek neden Her bir zâga salıp yürümek neden Bir gün şahbâzı uçursan gerekdir Fermân erişicek yüce Hazret'den Uyarırlar seni nevm-i gafletden Götürüp ayağı bezm-i kesretden Otâğı berzahda kursan gerekdir Hüdâyî âlemin yokdur sebâtı Ölmezden ön ölen buldu hayâtı Yeter etdin ednâya iltifâtı Bu âlî dîvânda dursan gerekdiı