Dîvân-ı İlâhîyât 165

Tînet-i Âdemde konmasa eğer sevdâ-yı aşk Cenneti bir dâneye satmazdı ol dânâ-yı aşk Kenz-i mahfîden zuhûra geldi eşyâ lâ-cerem Bâd-ı hubbiyle temevvüc etdi çün deryâ-yı aşk Tâlib-i dîdâr olup ayılmaya tâ haşredek Kim ki nûş ede ezel bezminde ger sahbâ-yı aşk Aşk ü müşg olmaz nihân ânı bilir halk-ı cihân Âşık-ı bî-çâreye mümkün müdür ihfâ-yı aşk Bülbülün hâlin bilenler gûş ederler nâlesin Bir gül-i bî-hâr içündür bunca hûy u hây-ı aşk Aşk-ı Şîrîn oldu feryâdına Ferhâd'ın sebep Ey nice dânâyı Mecnûn eyledi Leylâ-yı aşk Ey Hüdâyî hâlet-i aşkı ne bilsin her meges Kulle-i Kâf-ı hakîkat mürgüdür ankâ-yı aşk