Dîvân-ı İlâhîyât 72

Aşka düşürdün kendüzün N'eyleyeyin gönül seni Bir oldu gecen gündüzün Âh n'ideyin gönül seni Düşeli aşkına yârin Yerde gökte yok karârın Gitti elden ihtiyârın N'eyleyelin gönül seni Hakk ile her kim bileşdi Vâdî-i hayrete düşdü Aşk deryâsı başdan aşdı Âh n'ideyin gönül seni Âşık olaldan dîdâra Derd ile kaldın âvâre Döymez oldun intizâre N'eyleyeyin gönül seni Aşk ile hoş oldu başın Ma'şûk ile doldu işin Kalmadı gayrı teşvîşin Âh n'ideyin gönül seni Her gün Hakk'tan ihsân ola Her müşkil iş âsân ola Her derdine dermân ola N'eyleyeyin gönül seni Ma'şûktan ericek kemend Uşşâkı eyler kayd ü bend N'itsin Hüdâyî derd-mend Âh n'ideyin gönül seni