Dîvân-ı İlâhîyât 77

Yâ Rabbenâ yâ Rabbenâ Eyle bize a'tâ-yı aşk Çeksin bizi senden yana Bu urve-i vüskâ-yı aşk Kimde kim aşk ede karâr Varlığını eyler nisâr Komaz kişide ihtiyâr Aklın alır sevdâ-yı aşk Aşkın ayân oldu ayân Doldu zemîn ü âsumân Cânlarda yapdı âşiyân Sayd eyledi Ankâ-yı aşk Çün aşk erişdi bülbüle Arz-ı niyâz etdi güle Âfâka düşdü gulgule Fâş oldu hûy ü hây-ı aşk Aşk iledir şevk u sürûr Aşk iledir zevk u huzûr Bu kâinât etdi zuhûr Mevc urdu çün deryâ-yı aşk Aşk ile zinde her melek Aşk ile devr eder felek Ayılmaya tâ haşre dek Kim nûş ede sahbâ-yı aşk Budur yakîn bil ki haber Koma vücûdundan eser Pervâneye eyle nazar Cân terkidir ednâ-yı aşk Aşkın n'ola olsa ayân Çün aşk u müşk olmaz nihân Bir zerrece gelmez cihân Vâsi' durur sahrâ-yı aşk Bulan fenâ-ender-fenâ Bulur Hüdâyî ol bekâ Olmağa nefy-i mâsivâ Fetvâ verir Monlâ-yı aşk