شمارهٔ ۶۶
ا ازرقی هروی
0
Altın Yaprak
جان ز خم سر زلف تو گرداند ریش
دل زان دو لب لعل تو می باید غیش
تا طیره نکردی ای نگار از لب خویش
یاقوت که مه بود بها دارد بیش
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş