رباعی شمارهٔ ۱۱۲
ب باباافضل کاشانی
0
Altın Yaprak
گر فضل کنی ندارم از عالم باک
ور قهر کنی شوم به یک بار هلاک
روزی صد بار گویم ای صانع پاک
مشتی خاکم چه آید از مشتی خاک
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş