Bir Fotoğrafın Arka Yüzü

Gözlerimizde sürgün zamanı inci avcıları mavi bir sese verirdi bulduklarını Yenişehir'de Akşamüstü sokağı bürüyünce menekşe tanıdık bir yüzü hatırlatırdı kuş cıvıltıları İmgenin arka bahçesinde oturup gece düş ormanından getirdiklerimizi paylaşırdık Herbirimizin bir kardeşi vardı kayıp sonsuzluğa resmedilmiş bir yıldızda Ceplerimizdeki kristal bilyeleri kırıp küçük yangınlar çıkarırdık arka sokaklara dalıp gizlice Serin diplere çekilirdi karanlık Sevinçli dudaklarımızı öperken keder öykümüzü ısırarak kapkara gölgemizin izini sürerdi köpekler Düşünde gördüğü celladını arardı gül kaldırımları laciverde boyardı ihanetçisi Gece gelen ayak sesleriyle sevişirdi hüzün Sevgilisini ellerinden tutup bütün gün delicesine öperdi zamana yenilmiş serüvenci ve sanıldığı kadar uzak değildi eylül Gerçeğin kıyısına oturup beklerdik romanı Hayaları sıkılarak iğdiş edilirken imge bahara adak giysileri atardık ateşe Düşerdik soluk soluğa gelen güne yeni hayatlar zamanı Sokak kapısına ak mendil düşmüş ateşi çalan Prometeus'un armağanı Getirip gök mavisini kente bıraktı düş yine yolculuklar zamanı