Sabahı Duyumsayarak

Uyanınca gördüm ki penceremin önünde durur düş Akşam suya koyduğum kır çiçeği sabah erken ölmüş Sabahı duyumsayarak uzun kış gecesi aşk bir kitabın içinde unutulmuş Seçmediğim yol nereden başlar Nereye uçar alıcı kuşlar kanatlarında mavi kurutulmuş Tarumar gül bahçesi Sustun mu kalbim Üç bina ötemizde tam sınırda yorgun terası kaplamış sarmaşık Serpilmiş diri dalları duvarda Penceremden görünüyor deniz denizde gemiler çıkmasız inmesiz Erir yeşil camda ışık Avundun mu kalbim Oyun varsılı hırçın çocuk düşmüş tedirgin koynuna sokağın Boşalır damarlarından ter elleri inadına soğuk Her sabah kalkınca soyunmalı insan su gibi içilerek duyulmalı zaman Başka nasıl tadılır pembesi dudağın gönül doyasıya sevişmek ister Duydun mu kalbim Kır çiçeği ölümün mor şafağı Sarmaşık yeşil ışık sarısıcak Belli mi kim nerede nasıl tutuşacak Sabahı duyumsayarak gece bitimi çocuk cıvıltısı kenti kuşatır mavi Gün başlarken soyunur sokak düşer toprağa cemre sağanağı Vuruldun mu kalbim