Ölüm Erken

Ah çocuk senin ne büyük ellerin var öyle sıksan suyunu çıkaracaksın fesleğenin Bahçede gül ağacı endişeli rüzgar 'kış geldi' şarkısını söyledikçe titriyor bam teli Herkesin derdi kendine çetin Ellerini kavuran ağrı umurunda değil uykusuz kentin gözleri düş çanağı Ah çocuk senin ne büyük ellerin var ezsen yağını çıkaracaksın zeytinin Sevdiğinin kara gözleri fevri gülü koklarken dikenin söylediği hiç aklından çıkmıyor Öfke nöbetinde içi acıyor ellerinin aşka zaman bırakmıyor kara sancı belleğin hüzün batağı Ah çocuk senin ne iri gözlerin var öyle baksan kalbinden vuracaksın saati Seni bağrına basan annenin verecek maralı yok ölüme Ayaklarının altındaki cenneti gömüyor toprağa umarsız Bakmıyor gitmeyi hatırlatan kuşlara mevsimsiz beyaza dargın Çekip gitmeyesin diye yalnız zıt kutbunda duruyor hayatın Ah çocuk senin ne büyük ellerin var kalbin de bir o kadar büyük gittikçe ağırlaşıyor göğsünde kara yük Kimse bilmez kimsenin derdini Küçük bir kelebeğin gökyüzüne umarsız uçuşu kanatır mı alıcıkuşun kalbini Gözlerinde erken ölüm duruşu karartma geceleri yanar Ah çocuk senin kalan ömrün ne kadar