Ve Aşk

Atlas duruşuyla çocuk yarısı yırtık bir mutluluğun resmi ağzındaki çığlık kabına sığmıyor bak uçurtma salınırken gözlerinde sevinç pupa yelken ya kaçarsa endişesi ya biterse hüznü arada bir yoklasa da nefsi öyle bakakalarak keyifle süzüyor gökyüzünü Bırak harlasın uçurtma çocukların neşesini olabildiğince çünkü geç kalmışlığın bir yanı hep kırık durur arkanda oyun bitince Seni kendine götürecek yolculuğa ketum göğsünü açmadın ömrünce uçurtma kaçtı düşler onarılamaz artık dışında kaldığın oyuna katılamazsın ömür kışa girince Kim bıraktı ki sana gökyüzünde çocukluğunu bulasın alabildiğine mutlu olasın Uçarken kanadın kırılmasıdır sevda ki sen Ferhat olamayacaksın asla