ای مگس!

ای مگس ای دشمن نوع بشر ای همه از عقرب و افعی بتر در ره و در خانه و صحرا و باغ موجب دردسر و موی دماغ قصه پتیاره و مرگ سیاه قصه تست ای عدوی کینه خواه تاخته ناگه ز سوی آسمان آخته بر صحت و امن و امان آمده بی رخصت و پوزش ز در بر سر هر مسندی افشانده پر در شده بی رقعه دعوت به خوان خورده و برخاسته پیش از کسان وز ره نامردمی و کین و قهر بر سر هر طعمه ای افشانده زهر رفته سوی مزبله و آلوده پای آمده بر سفره خلق خدای ریسته از پرخوری و کرده قی کرده قی از بهر چه ناخورده می این همه پیش من و تو می کند بر سر و ریش من و تو می کند ما و تو بگشوده بر این دیو در خانه خود ساخته زیر و زبر لیسد و بوسد لب فرزند ما چهره نوباوه دلبند ما بر سر و دست و تن آن بیگناه سالک و جوش آرد و زخم سیاه حصبه و اسهال ره آورد او هر دلی آزرده یک درد او فتنه بیداری و کابوس خواب زر زر او صیحه دیو عذاب دشمن اندیشه و خصم خیال مایه نکبت سر وزر و وبال