فقرۀ ۱۱۲
م ملکالشعرا بهار
0
Altın Yaprak
شراب به پیمان یعنی به اندازه خور چه هر که او شراب بی پیمان خورد بسا گنه که از وی آید
اگر باده نوشی به پیمانه نوش
به آیین مردان فرزانه نوش
کز افزونی می ز دل ها گناه
بروید چو از تند باران گیاه
وگر گفته من پسند آیدت
مخور می که از می گزند آیدت
بود سوزیان این می لعل پوش
زیانش ز تو سودش از می فروش
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş