فقرۀ ۱۱۷
م ملکالشعرا بهار
0
Altın Yaprak
شاد مباش چه مردم ایدون همانا چو مشگ پر باد است که چون باد از آن بدرود هیچ در او نماند
بود نازش مرد دانا به جان
به جان شاد باش ای پسر تا توان
که تن همچو مشگی بود پر ز باد
نماندش چیزی چو بادش گشاد
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş