فقرۀ ۲
م ملکالشعرا بهار
0
Altın Yaprak
پسر من کرفک اندیش بوی نه گناه اندیش چه مردم تا جاودان زمان زنده نی چه چیز که آن مینوی است بایستنی تر پاینده تر
که جان پدرکرفه اندیش باش
بی آزار و به دین و خوش کیش باش
چو باید شدن زین جهان ای پسر
نگر تا به مینو چه بایسته تر
نباشدکس اندر جهان دیرپای
همان مینوی کرده مانده بجای
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş