شمارهٔ ۱۱

بگرد ای جوهر سیال در مغز بهار امشب سرت گردم نجاتم ده ز دست روزگار امشب بر یاران ترش روی آمدم زین تلخ کامی ها ز مستی خنده شیرین به رویم برگمار امشب ز سوز تب نمی نالم طبیبا دردسر کم کن مرا بگذار با اندیشه یار و دیار امشب هزاران زخم کاری دارم اندر دل ولی هر دم ز یک زخم جگر ترساندم بیماردار امشب گرم خون از جگر بیرون زند نبود عجب زیرا که از خون لب به لب گشته است این قلب فگار امشب فنای سینه ر یشان گرمی ناب است ای ساقی بده جامی و برهانم ز رنج انتظار امشب شب هجرانم از جان سیر کرد آن زلف پرخم کو که در دامانش آویزم به قصد انتحار امشب مده داروی خواب ای غافل از شب زنده داری ها خوشم با آه آتشناک و چشم اشکبار امشب اگر نالد بهار از زخم دل نالد نه زخم سل پرستاران چه می خواهید ازین بیمار زار امشب