شمارهٔ ۱۴۲ - ابر و شفق
م ملکالشعرا بهار
0
Altın Yaprak
کربم و باذل ابری برآمد از بر کوه
بغارتیده همه بار خانه عمان
صلای داد و جبین برگشاد و کرد نثار
به دشت گوهر سیراب و بر افق مرجان
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş