شمارهٔ ۷۲ - در هجو یکی از زن‌های تهران

هر شب میان خانه افسر زن نامحرمان صلای خبردار می کشند مرد و زن و پدرزن و مادرزن و عروس در بزم عیش باده گلنار می کشند کدبانوان و دخترکان و عروسکان در نزد غیر پرده ز رخسار می کشند از بس غریو و هلهله گویی میان جمع نایب حسین را به سر دار می کشند ضرب و غریو و کف زدن خارج از اصول گویی که خرس را سوی بازار می کشند مشدی عباد و قربده و دنبلی بر گرد کمان و دف و تار می کشند هرکس که نیم شب ز خیابان گذر کند او را میان خانه به اصرار می کشند کف می زنند و هلهله بسیار می کنند می می خورند و عربده بسیار می کشند همسایگان خسته مسکین ز خواب خوش برجسته فحش داده و سیگار می کشند دنبک روان و دایره گرم و رنود مست تا صبحدم ز گرده هم کار می کشند پرسیدم از پلیس محل کاین سرا ز کیست کآنجا حجب ز چهره اسرار می کشند نرمک جواب داد که هست این حرمسرا بازار فروشی و جار می کشند