شمارهٔ ۴ - در مرثیه و مادهٔ تاریخ فوت پدر

م ملک‌الشعرا بهار
0 Altın Yaprak
دریغ و درد که از کید فتنه گردون بشد صبوری ازما چوشد صبوری ما دریغ از آن دل آگاه و خاطر دانا که بردرند ز غم جامه صبوری ما صبوری آن ملک شاعران طوس برفت به خانقاه غم آمد دل سروری ما تنم بسوخت ز اندوه هجر و دوری او چگونه ساخت ندانم به هجر و دوری ما چو نور باصره امد ز چشم ما پنهان فغان و ناله که شد دور دور کوری ما بهار با دل غمگین خود چنین می گفت که مصرعی است به تاریخ او ضروری ما سری ز جان برآورد و این چنین به سرود بشد صبوری از ما چو شد صبوری ما

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.