شمارهٔ ۵۸ - گاو شیرده

جهان آفرین بندگان را همه پدیدار فرمود همچون رمه ستور و سگ و گاو با گاوبند بهکجای هم گرگ و هم گوسپند به یکسو چران گاومیش بزرگ ز سوی دگر شرزه شیر سترگ درنده چرنده خزنده بهم درآمیخته رنج و تیمار و غم دهد گاو پاکیزه کردار شیر بسازد از آن شیر دهقان پنیر رود موش و آن ساخته برکشد جهد گربه وز موش کیفر کشد فتد گربه ناگه به چنگ شگال کشد کیفر موش از آن بدسگال سگ آید بگیرد به پاداشنش بدرد ز کین پوستین بر تنش به کیفر ستوه آید ازگرک سگ بریزدش خون و بدردش رگ به گرک اندر آید پلنگ دلیر شود بر پلنگ آن زمان ببر چیر دو مردند در این گله سخت کوش یکی شیر ده و ان دگر شیردوش چون زین بگذری جمله بیگانه اند یکایک سگ وگربه خانه اند برو همچو دریا گهر بخش باش و یا همچو کان سیم و زربخش باش گر این نیستی باش گوهرشناس به نزدیک کان گهر سرشناس ور این هم نه ای سنگ و خاشاک باش کجا زرگر و زر نه ای خاک باش