شمارهٔ ۲۶۰ - همسایهٔ مزاحم

ثانی شمر لعین حسین خزاعی بسته میان تنک بر اذیت داعی بر سر راهم بریخته است بسی سنک هریک چون کله حسین خزاعی سنگ و سقط هرچه بوده ربخته بیرون یک وجبی چارکی و نیم ذراعی پیش ره مسلمین ز روی خباثت ساخته از قلوه سنگ خط دفاعی شمر خزاعی و نوکر و کس و کارش موذی همچون عقار بند و افاعی هست مساعی شه به راحت مردم شمر خزاعی است خصم شاه و مساعی داعیه ها دارد و صریح بگوید هست درین لکه صدهزار دواعی جادو و جنبل کند برای ریاست با خط عبرانی و خطوط رقاعی خود را استاد شاه خواند و از جهل منکر امر مطیعی است و مطاعی آنچه ازاین احمق گفتم نیست قیاسی که جمله هست مساعی این امرای حریص دشمن شاهند گرچه عددشان خماسی است و رباعی شاه سر است و نخاع قاید لشکر هست کشنده مرض چو کشت نخاعی بازوی شه باد از این که هست قوی تر تا بفشارد گلوی شمر خزاعی