شمارهٔ ۲۳۴ - تهران قبل از کودتا

ای مردم دلخون وطن دغدغه تا کی چون شه ز وطن دل بکند دل بکن از وی صد سال فزون رنج کشیدیم و ملامت گشت ایران ویران و شد آباد ده ری طی کرد ری از بغی و شقا عزت ایران ای ایران برخیز که شد عزت ری طی شاهی است در این شهر که جز زر نشناسد خلقی که ندانند به جز چنگ و دف و نی نسوانی پر شهوت و پر سوزنک وکوفت مردانی بی همت و بی غیرت و لاشی درباری ننگین و گدا و متملق اعیانی بدفطرت و دزد و دغل و غی اعضای اداراتی کور و کچل و لوس احزاب و وزیرانی شوم و بد و بدپی مشروطه پرستانش بی علم و خل و جلف آزادی خواهانش بی خون و رگ و پی نه شیوه ملیت و نه رسم تمدن نه رابطه طایفه نه قاعده حی