شمارهٔ ۸۹ - تسلیت

م ملک‌الشعرا بهار
0 Altın Yaprak
خواجه فرخ سیر محمد دانش ای که سخن گستری و دانش پرور نثر تو چون بر صحیفه خامه بهزاد نظم تو چون در قنینه باده خلر چون تو ندیدم سخنوری به فصاحت دیده و سنجیده ام هزار سخنور همسر رنجم از آن که خاطر پاکت رنجه شد از مرگ ناگهانی همسر بود معزای آن کریمه مغفور پر ز خلایق بسان عرصه محشر آه و دریغا که من در آن شب و آن روز بودم رنجور و اوفتاده به بستر کاش که سر برنکردمی و ندیدی خاطر آن خواجه را ملول و مکدر دیدن یاران خوشست لیک به شادی نه بغمان کرده هر دو گونه معصفر کار قضا بود شاد زی و مخور غم هل که بداندیش تو بود به غم اندر بزم بیارای از دو آتش سوزان ایدون کاندر رسید لشکر آذر آن یک در مرزغن چو گونه معشوق وان دگر اندر بلور چون لب دلبر زخمه شهنازی و نوای قمر خواه وان سخنان کز بهار دارند از بر گاه بنوشند و گاه پای بکوبند گاه ز بوسه دهند قند مکرر گفت حکیمی جهان سراسر وهم است گفت آن دیگر که بودنی است سراسر گر همگی بودنی است غم نکند سود ور همه وهم است باز شادی خوش تر

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.