Jîn u Hebûn VI

Altına saklandılar, gözleri açık. Birer birer gideceklerini sandılar, vedalaşmadılar. Bu insanlar, insan olduklarından utanıp toplu intiharı haklı çıkardılar. Altına saklandılar, bellekleri açık. Önce bir ince ses, bir tiz geldi, durduramadılar. Bu insanlar, yüreklerin ağızlara geldiği bir cehennemi selamladılar. Altına saklandılar, vatansızdılar. Bir dam yerine bir ekmek parasının. Bu insanlar, "pasaporta içi ısınmamışlar" tayfasındandılar. Bir bulut sandılar, yağınca üzerlerine bombalar, Gözleri yukarda el ele selam durdurlar. Kar, ardlarından söylenen sözler kadar üşütmemişti onları; Ey halk, bu insanlar hepinizi duydular. Şimdi, gökyüzü berrak, sessiz; Nefesini tutmuşa benziyor. Dağların doğukları gibi yürekleri insanların, bir çığlık yükselse, çığ düşecek; altında insanlığımız, tir tir ölecek!