Hızır'ın Atını İzleyen Bulut

Simferopol kızları sümbülden damıtık su; Baktıkça hârelenir gözlerinin buğusu… Nazmı zor bir râyiha mekânı kamçılıyor, Harfleri öteleyen yeniden diriliş bu. Gözyaşı Çeşmesi'nden su içen güvercinler Birbirini esenler: hû! hû! sevgilim, hû, hû! Hansaray'da gezerken şaşırdım pusulayı, Asıldım hayallere, kaçtı vaktin uykusu. Vakit ki buralarda bâkireler âyini, Sanki gönül yoluma kurulmuş bin bir pusu. Kalem kokuyu aldı,"deh! " desem şahlanacak, Dizginleri bırakmaz dil'in beyaz nâmusu. Bakışlar konuşurken aracıya gerek yok, Âşıkların lisanı yoksul koyar kâmusu. Rengin ritmi gözdedir, gerçek ışık özdedir Acıyı tadan bilir, sevgi ise bengi-su. Çok tel örgüler aştık, menzile ne kaldı ki? Şair bir bulutum ben, çizginin en doğrusu.