Sürgün Vezirin Neşideleri / I

Başıma ne geldiyse beyaz sevdamdan geldi Belki de salt budur sürgünlüğümün gerekçesi Uyum en gizemli bir ahenktir hayat çalgısında Ötelerin ötelerine alazlanır Has sözün çarpıcı dibâcesi Aşk, amaca götüren en kısa yoldur önümüzde Bu yolda ne öğrendimse inanınca öğrendim Zevklendim şu dağ senin, bu dağ benim gezmekten Uçtan-kıyıdan-kenardan değil Özümden yanınca öğrendim Gördüklerimden çoktur göreceklerim Öğrendiklerimden daha çoktur öğreneceklerim * ANLADIM * (ARANÂĞME) Aşkın hem ateş, hem yağmur olduğunu Kemiklerime kadar ıslanınca anladım Adildir Padişahım, yan tutmaz, emek yemez İnanıp erkine yaslanınca anladım Sınırları karıştırdım deliliğin met çağında Gerçeği, som gerçeği uslanınca anladım Fiziğini aşan yanık sesin yeni ufuklara Nasıl pençe vurduğunu, seslenince anladım Aşkın fotoğrafı gözlerimde fer/kanat Yürek sürekli zikir ile beslenince anladım Yaş dorukta, gönül hâlâ çıktığı yolun başında Başım dağlar gibi sislenince anladım