شمارهٔ ۴۱
س سلطان باهو
0
Altın Yaprak
می نمایی خویش را صوفی منم
در دیار عابد و زاهد منم
چند با خود بینی و باشی مدام
کی رهی زین دلق درویشی منم
گر منی را سر دانی راه رو
تا نگویی بار دیگر کین منم
یار گفتن من نمی شاید ترا
زان که من ابلیس گفته کین منم
تو چرا من من کنی ای جان من
آنکه یک قطره منی گویی منم
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş