شمارهٔ ۴۲
س سلطان باهو
0
Altın Yaprak
آشفته دل خویش درین دار فناییم
بنمایی رخ خویش که مشتاق لقاییم
کس نیست چو ما بیدل در هجر تو ای یار
مغموم درین عالم بافقر و فناییم
با ما ستم و ظلم مکن جور و جفا را
کوتاه بکن قصه که مهجور بماندیم
کس نیست که تدبیر کند سوز دل ما
بیچاره که ما یار بجز یار بماندیم
ای دوست بسی نالم در هجر تو هیهات
مجنون صفت آشفته و حیران بماندیم
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş