Der-cülûs-ı Sultân Selîm Hân

Bi-hamdi’llâh şeref buldı yine mülk-i Süleymânî Cülûs itdi sa’âdet tahtına İskender-i sânî Togup gün gibi zerrîn tâc ile burc-ı sa’âdetden Yitişdi şarkdan garba ziyâ-yı ‘adl u ihsânı Beşâretler zemîne âsmânuñ gözleri aydın Cihânı rûşen itdi pertev-i envâr-ı Yezdânî Perî gözden nihân olmak ne mümkindür zamânında Cihânı şöyle nûrânî kılupdur rûy-ı rahşânı Metâ’-ı ma’rifet geldi revâcın buldugı demler Zer-efşân eylesün nergisler evrâk-ı gülistânı Biraz uyhu yüzin görsün felekde dîde-i encüm Ki çeşm-i baht-ı bî-dârı yiter dehrüñ nigehbânı Hudâvend-i cihân sultân-ı ‘âdil şâh-ı deryâ-dil Ser-efrâz u serîr-efrûz-ı tâc u taht-ı sultânî Penâh-ı dîn ü devlet pâdişâh-ı âsmân-rif’at Cenâb-ı Şeh Selîm ibni Süleymân Hân-ı ‘Osmânî Şehenşâh-ı hümâyûn-tâli’ u ferhunde-tal’atdur Cihân-ı saltanatda ol sa’âdet tahtınuñ hânı Elinde Hazret-i Dâvûduñ âhendür ki mûm oldı Ziyâ-bahş olsa âfâka n’ola şemşîr-i bürrânı Su gibi nâr-ı kahrından erir bir demde Rûyîn-ten Tokınsa şu’le-i şemşîri nerm eyler Nerîmânı İner Seyf âyeti gibi ser-i a’dâya şemşîri Hadîs-i tîg-i pulâdın nice şerh ide Kirmânî Alevlerdür duhân içre görinür tîgler gûyâ Ne dem gerd-i siyâhı rezmgâhı kılsa zulmânî İderler reh-nümâlıklar ‘adem mülkine a’dâya Guzâtuñ ellerinde nîzeler şem’-i şebistânî Müselles gösterür dâyim temâşâ eyleseñ elde Meger kim pâre-i elmâsdur câm-ı dırahşânı Hudâvendâ sen ol çâpük-süvâr-ı mülk ü devletsin Ki rahş-ı himmetüñ evvel kademde aldı meydânı Semenderveş semendüñ yanar od içre atar kendin Su gibi akıdur degse şirâr-ı na’li sindânı Felekler farkına basdı kadem devrüñde fazl ehli Nice pâ-mâl ide dünyâ-yı fânî ehl-i ‘irfânı Kef-i cûduñ keremler kim kılupdur ehl-i ‘irfâna Ol ihsanı gül ü nesrîne kılmaz ebr-i nîsânî Sehâ resminde haddinden tecâvüz eylemez deryâ Kef-i cûduñ taşırgatmaz kerem vaktinde ‘ummânı Perîşân itmedi devrüñde hergiz kimseyi kimse Meger meclisde yârân-ı safâ gül-berg-i handânı Kafâdâr oldılar şîr ü peleng âhûya sahrâda İderler şol kadar şimdi ri’âyet hakk-ı cîrânı Felek gırbâl ile zer buldı dirler hâk-i râhuñda Miyân-ı hâlede seyr eyleyenler mâh-ı tâbânı Aña her gûşeden bir ta’ne taşın kondururlardı Nigînüñle mu’ârız görseler mühr-i Süleymânı Sabâ gibi güzâr itdüm seher gülzâr-ı medhüñde Bu ebyâtı terennüm kıldı bir mürg-i hoş-elhânî Nihâl-i hoş-hırâmuñdur cihân gülzârınuñ bânı Müsellemdür saña âyîn ü üslûb-ı cihânbânî Cünûnın gördiler cûlar nihâl-i sîm-sîmâñâ Gümiş zencîr ile bend itdiler serv-i hırâmânı Gedâ-yı âsitânuñ âsmâna ser-fürû kılmaz Begenmez hâsılı kemter kuluñ eyvân-ı Keyvânı Senâ-hvânuñ olurdı mâh-ı Ken’ân tal’atuñ görse Saña Yûsuf diyeydi iller aña Yûsuf-ı sânî Getür câm-ı sürûr-encâmı ey sâkî yiter çekdük Cefâ-yı devr-i gerdûnı belâ-yı çarh-ı gerdânı Benem ol ‘âşık-ı şûrîde kim turmaz revân eyler Dilinden Âb-ı hayvânı gözinden dürr-i galtânı Zuhûr itdi Zahîrüñ sırrı tab’-ı nükte-dânumda Akıtdı kendüye şi’rüm revân-ı pâk-i Selmânı Belâgat kûsın urdum husrevâne heft kişverde Suhan menşûrına çekdüm bu gün tugrâ-yı Hâkânî Egerçi pîr-i dânâdur göñül fenn-i belâgatda Velî olmaz debistân-ı senâñuñ tıfl-ı nâ-dânı Nisâr-ı şâha lâyık mümkin olsa bir güher bulmak Kazardum tîşe-i endîşe birle kân-ı imkânı Du’â-yı devlet-i şâh-ı cihâna başla ey Bâkî Hudâ pâyende kılsun tâc u taht-ı zıll-ı Yezdânı Zümürrüd tahtına çıkdukça şâh-ı leşker-i encüm Cihanı efser-i zerrîn ile kıldukça nûrânî Ser-efrâz ol serîr-i saltanatda gün gibi dâyim Münevver kılsun ikbâlüñ bu nüh fîrûze eyvânı Ziyâ-bahş ol rikâbuñ şu’lesinden mâh u hûrşîde Semend-i bahtuñ itsün ‘arsa-i ‘âlemde cevlânı