Dem-i Vasluñ İrişse

Dem-i vasluñ irişse çeşm-i ‘âşıkda bükâ artar Sular tugyân ider evvel bahâr oldukça mâ artar Kıyâs eyler mi Nîl-i Mısra ol Yûsuf-likâ yaşum Anuñ mikyâsı yokdur turmaz ol mâ dâ’imâ artar Bu nûh dûlâbı gerdân eyleyen seyl-âb-ı eşkümdür Yaşum ser-çeşmesinden bahs idersem mâ-cerâ artar Sular çaglar tuyûr âvâzesinden kûhsâr iñler Bahar eyyâmıdur şimden girü şît u sadâ artar Güzellik burcına bir mâh-ı nevdür ol hilâl-ebrû Çerâg-ı hüsnine günden güne turmaz ziyâ artar Dil-i dervîş-i dil-rîşüñ du’â-yı subhgâhından Belâlar eksilür câh u celâl u kibriyâ artar Toyılmaz hvân-ı ihsâna kanâ ‘at gelmez insâna Kerem gördükçe ey Bâkî gedâlardan recâ artar